 Pochodzenie
Norweski kot leśny od wieków pojawiał się w skandynawskich legendach
jako duże zwierze, z długim, grubym ogonem. Zgodnie z mitologią
nordycką, najpotężniejszy z bogów - Thor, nie miał na tyle siły, by go
unieść, a Rydwan Freyi (bogini miłości i płodności) ciągnęły właśnie te
silne koty. Chociaż powszechnie uważa się, że kot leśny pochodzi z
Norwegii, możliwe jest, że Wikingowie w XIII wieku przywieźli kilka
okazów z Azji Mniejszej do łowienia szczurów na statkach. W warunkach
skandynawskich rozwinęło się grube, podwójnie izolowane i odporne na
wodę futro kotów norweskich, zwiększyły się ich waga i wzrost. Około
1930 roku norwescy hodowcy rozpoczęli program selekcji, aby zachować tę
rasę. Ostatecznie zastała uznana w roku 1972, a pierwszy klub jej
hodowców pojawił się w 1975 r. Organizacja FIFe uznała norweskiego kota
leśnego w roku 1976.
Wygląd
Jest to duży, dobrze zbudowany kot, o dużych kościach. Ma trójkątną
głowę o długim, prostym profilu. Szerokie uszy zakończone są kępami
futra; kępy futra porastają także wewnętrzną stronę uszu. Bystre,
świecące oczy są duże, szeroko otwarte, lekko skośne; mogą mieć różne
kolory, niezależnie od umaszczenia. Kot ten ma długie kończyny, przy
czym tylne są dłuższe niż przednie. Także ogon jest długi, a przy
poruszaniu sprawia wrażenie pióropusza. Średniej długości sierść ma
wełniany podszerstek, pokryty lśniącym futrem, które nie przepuszcza
wody. Na tylnych kończynach występują „portki", natomiast w okresie
zimy pojawia się charakterystyczna kryza. Występują w wielu wariantach
umaszczenia.
Charakter
To niezwykle bysty i inteligentny kot. Bardzo oddany i przyjazny,
pragnący kontaktu z człowiekiem, pieszczot i zabaw. Jest odważny, nowa
sytuacja nie jest dla niego powodem aby schować się pod kanapę, lecz
wręcz przeciwnie - aby przyjrzeć się jej z bliska z wysoko uniesionym
ogonem :)
Jest to niezwykle zwinny i muskularny kot, który uwielbia
wspinaczkę, dlatego jeśli nie mamy możliwości wypuszczania takiego kota
do np. woliery w ogrodzie, wskazane jest zapewnienie mu specjalnego
drapaka lub konstrukcji do wspinaczki. Regularne (raz/dwa razy na
tydzień) szczotkowanie i pielęgnacja futra pozwalają na utrzymanie
lśniącej, zdrowej sierści i zapobiegają powstawaniu kołtunów.
Standard rasy - kot norweski leśny
Wrażenie ogólne
Duży, mocny kot.
Głowa
Kształt
Trójkątna, gdzie wszystkie boki są równe, z dobrą wysokością patrząc
z profilu. Czoło nieco zaokrąglone. Długi, prosty profil bez załamań w
linii (bez stopu)
Broda
Mocna
Uszy
Kształt
Duże, z dobrą szerokością u nasady, ostro zakończone, z pędzelkami jak u rysia i długimi włosami w środku
Położenie
Wysokie i otwarte, tak że zewnętrzna linia uszu stanowi przedłużenie linii głowy
Oczy
Kształt
Duże i owalne, osadzone lekko skośnie
Ekspresja
Czujny wyraz oczu
Kolor
Wszystkie kolory są dozwolone, niezależnie od koloru futra
Ciało
Struktura
Długie, mocno zbudowane, z grubym kośćcem.
Nogi
Łapy
Mocne, długie. Tylne łapy dłuższe od przednich
Stopy
Duże, okrągłe, proporcjonalne do łap
Ogon
Długi i puszysty, powinien sięgać co najmniej do łopatek, a najlepiej do szyi
Futro
Struktura
Sierść półdługowłosa. Wełnisty podszerstek pokryty wodoodporną
okrywą, która składa się z długich, szorstkich i błyszczących włosów
pokrywających tył i boki ciała. Kot w pełnym futrze ma pełną kryzę i
portki.
Kolor
Dozwolone są wszystkie kolory, włączając wszystkie kolory z białym.
Nie dopuszcza się znaczeń point (np. syjamskie) oraz kolorów:
czekoladowego, lila, cynamonowego i płowego. Każda ilość białego jest
dozwolona, niezależnie od wielkości i rozmieszczenia znaczeń, np.:
biały płomyk, biały krawat, biały brzuch, biel na łapach itp.
Uwagi
Ogólne
Pod uwagę powinien być brany bardzo długi czas rozwoju kociąt tej rasy
Głowa
Dorosłe kocury mogą mieć szersze głowy niż kotki
Futro
Futro jest oceniane tylko ze pod względem struktury i jakości.
Długość i gęstość futra zależna jest od pory roku. Włosy okrywowe
pojawiają się u kociąt po sześciu miesiącach życia.
Wady
Ogólne
Zbyt drobna i delikatna budowa ciała.
Głowa
Okrągła lub kanciasta głowa, profil z załamaniem (stopem)
Uszy
Małe uszy, osadzone zbyt szeroko i/lub zbyt wysoko
Łapy
Krótkie i/lub delikatne łapy
Ogon
Krótki ogon
Futro
Suche, skołtunione, zbyt jedwabiste
|
PSY
KOTY
TWOJE KONTO
